Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω

  Ἡ παραβολή τῆς Κρίσεως        
     π. Χρήστου Ζαχαράκη

Α´

«Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς· ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν μένει ἐν τῷ θανάτῳ.  πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστί, καὶ οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν ἑαυτῷ μένουσαν» (Καθ. Α´ Ἰωαν. 3, 14-15). Γιὰ νὰ ἔχουμε μιὰ πραγματικὴ καὶ ὄχι ἠθικολογικὴ κατανόηση τῆς διηγήσεως γιὰ τὴν τελικὴ κρίση θὰ πρέπει νὰ ἀνατρέξουμε στὴν πρώτη καθολικὴ ἐπιστολή τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τὴν ὁποία διαβάζοντας θαρρεῖς ὅτι γράφτηκε ὡς ἑρμηνευτικὸ ὑπόμνημα τῆς διήγησης αὐτῆς. «μν λέγω μν, φ' σον ποιήσατε ν τούτων τν δελφν μου τν λαχίστων, μο ποιήσατε» καὶ «… φ' σον οκ ποιήσατε ν τούτων τν λαχίστων, οδ μο ποιήσατε». Ἡ ἴδια πρόταση θετικὰ καὶ ἀρνητικὰ διατυπωμένη ἀπὸ τὸ Χριστό, θέτει ὡς κριτήριο τῆς τελικῆς κρίσεως τοῦ ἀνθρώπου τὴν ἀγάπη, ὄχι ἀπρόσωπα, ἀλλὰ ὅπως ἐνσαρκώθηκε στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν ἀγάπη ποὺ ἔπαθε καὶ σταυρώθηκε, τὴν ἀγάπη ποὺ ἀναστήθηκε! «ἐν τούτ γνώκαμεν τν γάπην, τι κενος πρ μν τν ψυχν ατο θηκε· κα μες φείλομεν πρ τν δελφν τς ψυχς τιθέναι.  ς δ’ ν χ τν βίον το κόσμου κα θεωρ τν δελφν ατο χρείαν χοντα κα κλείσ τ σπλάγχνα ατο π’ ατο, πς γάπη το Θεο μένει ν ατ Ἀγάπη δὲν εἶναι ἁπλά νὰ βοηθᾶς τὸν ἄλλο, ἀλλὰ νὰ γίνεις ὁ ἄλλος, νὰ κάνεις αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει ὁ ἄλλος! Τὸ ἀδύνατο γιὰ τὸν  ἄνθρωπο, - νὰ νικήσει τὸ θάνατο -, τὸ ἔκανε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ποὺ μᾶς διαβεβαίωσε πὼς «ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον», ἤ ὅπως τὸ λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος  «ατη στν ντολ ατο, να πιστεύσωμεν τ νόματι το υο ατο ησο Χριστο κα γαπμεν λλήλους, καθς δωκεν ντολν. κα τηρν τς ντολς ατο ν ατ μένει κα ατς ν ατῷ». Αὐτὸς ποὺ τηρεῖ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης παραμένει κοντὰ στὸ Θεό ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. «καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν. ῾Ο Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ. ᾿Εν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ᾿ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως».