Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Ὁ ἱερομάρτυς Χαράλαμπος*



Κάθε τάξη καί λικία καί γένος χουν νά πιδείξουν πλθος γίων Μαρτύρων καί σίων, πού μέ τό αμα καί μέ τά δάκρυά τους γιναν λατρεία ζωντανή κι εάρεστη στό Θεό. Πραγματώθηκε σ' ατούς λόγος το ποστόλου· «Παρακαλ ον μς, δελφοί, διά τν οκτιρμν το Θεο, παραστσαι τά σώματα μν θυσίαν ζσαν, γίαν, εάρεστον τ Θε, τήν λογικήν λατρείαν μν». γιος ερομάρτυς Χαράλαμπος, το ποίου σήμερα κκλησία πιτελε τή μνήμη, ταν ερέας κι πως κάθε μέρα πρόσφερε τήν ναίμακτο θυσία στόν Θεό, κάμνοντας τήν θεία Λειτουργία, στό τέλος πεσφράγισε τό ερατικό του ργο προσφέροντας θυσία τό γηραλέο σμά του, σέ λικία κατόν δεκατριν τν. λλος καλύτερος καθαγιασμός το βίου δέν πάρχει κι λλη γιώτερη φιέρωση δέν εναι· νά λειτουργς μιά ζωή λόκληρη καί στό τέλος ,τι μένει πό τό πήλινο σκεος νά τό προσφέρης κι κενο θυσία στό Θεό.
*Ἐπισκόπου Διονυσίου Λ. Ψαριανοῦ, Μητροπολίτου Σερβίων καὶ Κοζάνης, ΜΙΚΡΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ*, Ἐκδόσεις Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1979.