Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

Ὁ ἅγιος Βλάσιος*



γάπη το νθρώπου πρός τά ζα φανερώνει τήν καλωσύνη τς ψυχς του καί μερότητα τν ζώων πρός τόν νθρωπο δείχνει τήν γιωσύνη το νθρώπου. Στήν ρχή τς δημιουργίας δέν σαν χθρικές ο σχέσεις το νθρώπου οτε πρός τή φύση οτε πρός τά ζα. Ο Πρωτόπλαστοι ζοσαν ερηνικά κι ρμονικά νάμεσα στά ζα πρίν πό τήν παρακοή καί τήν πτώση. Καί πολλοί γιοι, κριβς σάν πόδειξη τς γιωσύνης τους, χι μόνο γαποσαν τά ζα, μά καί προστατεύονταν πό τά γρια θηρία, πως Προφήτης Δανιήλ καί πολλοί Μάρτυρες τς κκλησίας, πού στόν ππόδρομο δέν τούς γγιξαν τά θηρία. Τέτοιος, μέ γάπη πρός τά ζα, σάμπως κι κενα νά σαν νθρωποι κι δελφοί του, ταν γιος Βλάσιος πίσκοπος Σεβαστείας, το ποίου κκλησία σήμερα πιτελε τή μνήμη. Τά ζα κι κενα κοντά του ασθάνονταν σφάλεια καί τά θηρία μέρωναν καί γίνονταν φίλοι του.
*Ἐπισκόπου Διονυσίου Λ. Ψαριανοῦ, Μητροπολίτου Σερβίων καὶ Κοζάνης, ΜΙΚΡΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ*, Ἐκδόσεις Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1979.